BRZYDOTA
Cecha kogoś lub czegoś, co wywołuje niechęć swoim wyglądem albo innymi wrażeniami zmysłowymi.
Osoba lub rzecz odbierana jako nieładna.
Ogół zjawisk lub przedmiotów sprawiających ńeprzyjemne wrażenia estetyczne.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha kogoś lub czegoś, co wywołuje niechęć swoim wyglądem albo innymi wrażeniami zmysłowymi.
Osoba lub rzecz odbierana jako nieładna.
Ogół zjawisk lub przedmiotów sprawiających ńeprzyjemne wrażenia estetyczne.
BRZYDOTĘForma rzeczownika „brzydota”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | brzydota | brzydoty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | brzydocie | brzydotom |
| Biernikkogo? co? | brzydotęobecna forma | brzydoty |
| Narzędnikkim? czym? | brzydotą | brzydotami |
| Miejscownikw kim? w czym? | brzydocie | brzydotach |
| Odchodnikod kogo? czego? | brzydoty | brzydot |
| WołajnikTy... | brzydoto | brzydoty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: brzydotę
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.