ŚWIT
Chwila tuż przed wschodem słońca, gdy na niebie pojawiają śę pierwsze promienie światła.
Pierwsza jasność poranka, widoczna jeszcze przed pełnym wschodem słońca.
Początek czegoś nowego, ważnego etapu lub zjawiska.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Chwila tuż przed wschodem słońca, gdy na niebie pojawiają śę pierwsze promienie światła.
Pierwsza jasność poranka, widoczna jeszcze przed pełnym wschodem słońca.
Początek czegoś nowego, ważnego etapu lub zjawiska.
W momencie świtu światło wita nowy dzień.
Formy pokrewne utworzone z jednego członu ŚWIT.
ŚWICIEForma rzeczownika „świt”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świt | świty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świtowi | świtom |
| Biernikkogo? co? | świt | świty |
| Narzędnikkim? czym? | świtem | świtami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świcieobecna forma | świtach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świtu | świtów |
| WołajnikTy... | świcieobecna forma | świty |
ŚWICIEForma rzeczownika „świta”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świta | świty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świcieobecna forma | świtom |
| Biernikkogo? co? | świtę | świty |
| Narzędnikkim? czym? | świtą | świtami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świcieobecna forma | świtach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świty | świt |
| WołajnikTy... | świto | świty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świcie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.