ŚWIATOWSTRĘT
W żartobliwym ujęciu: niechęć wobec rzeczywistości, która otacza człowieka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W żartobliwym ujęciu: niechęć wobec rzeczywistości, która otacza człowieka.
światowstrętyForma rzeczownika „światowstręt”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | światowstręt | światowstrętyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | światowstrętowi | światowstrętom |
| Biernikkogo? co? | światowstręt | światowstrętyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | światowstrętem | światowstrętami |
| Miejscownikw kim? w czym? | światowstręcie | światowstrętach |
| Odchodnikod kogo? czego? | światowstrętu | światowstrętów |
| WołajnikTy... | światowstręcie | światowstrętyobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: światowstręty
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.