ŚRUTOWIEC
Zawodnik uprawiający strzelectwo śrutowe, czyli strzelający z broni śrutowej.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zawodnik uprawiający strzelectwo śrutowe, czyli strzelający z broni śrutowej.
śrutowcuForma rzeczownika „śrutowiec”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śrutowiec | śrutowcy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śrutowcowi | śrutowcom |
| Biernikkogo? co? | śrutowca | śrutowców |
| Narzędnikkim? czym? | śrutowcem | śrutowcami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śrutowcuobecna forma | śrutowcach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śrutowca | śrutowców |
| WołajnikTy... | śrutowcuobecna formaśrutowcze | śrutowcy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | śrutowce |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śrutowcu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.