ŚRUTOWIEC
Zawodnik uprawiający strzelectwo śrutowe, czyli strzelający z broni śrutowej.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zawodnik uprawiający strzelectwo śrutowe, czyli strzelający z broni śrutowej.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śrutowiec | śrutowcy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śrutowcowi | śrutowcom |
| Biernikkogo? co? | śrutowca | śrutowców |
| Narzędnikkim? czym? | śrutowcem | śrutowcami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śrutowcu | śrutowcach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śrutowca | śrutowców |
| WołajnikTy... | śrutowcuśrutowcze | śrutowcy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śrutowce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.