ŚRUTA
Pasza treściwa dla zwierząt, otrzymywana przez rozdrobnienie ziaren zbóż lub nasion roślin strączkowych, zwykle w śrutowniku.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pasza treściwa dla zwierząt, otrzymywana przez rozdrobnienie ziaren zbóż lub nasion roślin strączkowych, zwykle w śrutowniku.
śrutaForma rzeczownika „śruta”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śrutaobecna forma | śruty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śrucie | śrutom |
| Biernikkogo? co? | śrutę | śruty |
| Narzędnikkim? czym? | śrutą | śrutami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śrucie | śrutach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śruty | śrut |
| WołajnikTy... | śruto | śruty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śruta
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.