ŁEPETA
Potocznie: głowa, zwykle używane żartobliwie lub z lekceważeniem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: głowa, zwykle używane żartobliwie lub z lekceważeniem.
łepecieForma rzeczownika „łepeta”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łepeta | łepety |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łepecieobecna forma | łepetom |
| Biernikkogo? co? | łepetę | łepety |
| Narzędnikkim? czym? | łepetą | łepetami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łepecieobecna forma | łepetach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łepety | łepet |
| WołajnikTy... | łepeto | łepety |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łepecie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.