ŁACINKA
Alfabet łaciński, zwłaszcza używany do zapisu języka, który ma własne pismo lub bywa zapisywany innym alfabetem; np. zapis języka chińskiego łacinką.
Kursywa używana w Polsce w XVI wieku; italika.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Alfabet łaciński, zwłaszcza używany do zapisu języka, który ma własne pismo lub bywa zapisywany innym alfabetem; np. zapis języka chińskiego łacinką.
Kursywa używana w Polsce w XVI wieku; italika.
łacinkamiForma rzeczownika „łacinka”, narzędnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łacinka | łacinki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łacince | łacinkom |
| Biernikkogo? co? | łacinkę | łacinki |
| Narzędnikkim? czym? | łacinką | łacinkamiobecna forma |
| Miejscownikw kim? w czym? | łacince | łacinkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łacinki | łacinek |
| WołajnikTy... | łacinko | łacinki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łacinkami
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.