ZWYCZAJNOŚĆ
Cecha tego, co zwyczajne, czyli ńewyróżniające śę i typowe dla danej grupy osób lub klasy obiektów.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co zwyczajne, czyli ńewyróżniające śę i typowe dla danej grupy osób lub klasy obiektów.
zwyczajnościForma rzeczownika „zwyczajność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwyczajność | zwyczajnościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwyczajnościobecna forma | zwyczajnościom |
| Biernikkogo? co? | zwyczajność | zwyczajnościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zwyczajnością | zwyczajnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwyczajnościobecna forma | zwyczajnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwyczajnościobecna forma | zwyczajnościobecna forma |
| WołajnikTy... | zwyczajnościobecna forma | zwyczajnościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwyczajności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.