ZWIERZCHNOŚĆ
Władza nadrzędna nad osobami lub instytucjami, czyli uprawnienie do kierowania nimi i sprawowania rządów.
Ogół zwierzchników, czyli osób mających władzę nadrzędną nad innymi; dawniej określano tak także kierowniczy zespół instytucji.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Władza nadrzędna nad osobami lub instytucjami, czyli uprawnienie do kierowania nimi i sprawowania rządów.
Ogół zwierzchników, czyli osób mających władzę nadrzędną nad innymi; dawniej określano tak także kierowniczy zespół instytucji.
zwierzchnośćForma rzeczownika „zwierzchność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwierzchnośćobecna forma | zwierzchności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwierzchności | zwierzchnościom |
| Biernikkogo? co? | zwierzchnośćobecna forma | zwierzchności |
| Narzędnikkim? czym? | zwierzchnością | zwierzchnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwierzchności | zwierzchnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwierzchności | zwierzchności |
| WołajnikTy... | zwierzchności | zwierzchności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwierzchność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.