ZUCHOWATOŚĆ
Cecha osoby zachowującej śę odważnie, dziarsko i junacko; bywa też określeniem takiego zachowania.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby zachowującej śę odważnie, dziarsko i junacko; bywa też określeniem takiego zachowania.
zuchowatościomForma rzeczownika „zuchowatość”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zuchowatość | zuchowatości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zuchowatości | zuchowatościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zuchowatość | zuchowatości |
| Narzędnikkim? czym? | zuchowatością | zuchowatościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zuchowatości | zuchowatościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zuchowatości | zuchowatości |
| WołajnikTy... | zuchowatości | zuchowatości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zuchowatościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.