ZNIKOMOŚĆ
Cecha kogoś lub czegoś, czego rozmiary, wartość albo znaczenie ocenia śę jako wyjątkowo małe.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha kogoś lub czegoś, czego rozmiary, wartość albo znaczenie ocenia śę jako wyjątkowo małe.
znikomośćForma rzeczownika „znikomość”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znikomośćobecna forma | znikomości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | znikomości | znikomościom |
| Biernikkogo? co? | znikomośćobecna forma | znikomości |
| Narzędnikkim? czym? | znikomością | znikomościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | znikomości | znikomościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | znikomości | znikomości |
| WołajnikTy... | znikomości | znikomości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: znikomość
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.