ZNIEWIEŚCIAŁOŚĆ
Posiadanie przez mężczyznę cech uznawanych za typowo kobiece, często łączone z utratą cech uchodzących za męskie; słowo bywa używane pogardliwie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Posiadanie przez mężczyznę cech uznawanych za typowo kobiece, często łączone z utratą cech uchodzących za męskie; słowo bywa używane pogardliwie.
zniewieściałościomForma rzeczownika „zniewieściałość”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zniewieściałość | zniewieściałości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zniewieściałości | zniewieściałościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zniewieściałość | zniewieściałości |
| Narzędnikkim? czym? | zniewieściałością | zniewieściałościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zniewieściałości | zniewieściałościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zniewieściałości | zniewieściałości |
| WołajnikTy... | zniewieściałości | zniewieściałości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zniewieściałościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.