ZNAWCZYNI
Kobieta, która dobrze zna śę na jakiejś dziedzinie, ma w niej wiedzę i doświadczenie oraz potrafi należycie ocenić coś lub kogoś.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta, która dobrze zna śę na jakiejś dziedzinie, ma w niej wiedzę i doświadczenie oraz potrafi należycie ocenić coś lub kogoś.
znawczyńForma rzeczownika „znawczyni”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znawczyni | znawczynie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | znawczyni | znawczyniom |
| Biernikkogo? co? | znawczynię | znawczynie |
| Narzędnikkim? czym? | znawczynią | znawczyniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | znawczyni | znawczyniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | znawczyni | znawczyńobecna forma |
| WołajnikTy... | znawczyni | znawczynie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: znawczyń
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.