ZMYŚLNOŚĆ
Cecha osoby, która odznacza śę sprytem, inteligencją i pomysłowością.
Cecha działania lub wytworu świadczącego o czyimś sprycie, inteligencji i pomysłowości; także cecha czegoś wykonanego w odkrywczy, kreatywny sposób.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby, która odznacza śę sprytem, inteligencją i pomysłowością.
Cecha działania lub wytworu świadczącego o czyimś sprycie, inteligencji i pomysłowości; także cecha czegoś wykonanego w odkrywczy, kreatywny sposób.
zmyślnościForma rzeczownika „zmyślność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zmyślność | zmyślnościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zmyślnościobecna forma | zmyślnościom |
| Biernikkogo? co? | zmyślność | zmyślnościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zmyślnością | zmyślnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zmyślnościobecna forma | zmyślnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zmyślnościobecna forma | zmyślnościobecna forma |
| WołajnikTy... | zmyślnościobecna forma | zmyślnościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zmyślności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.