ZMATOWIAŁY
Taki, który stracił połysk i stał śę matowy.
Taki, który utracił intensywność barwy i sprawia wrażenie wypłowiałego.
Taki, który jest bezdźwięczny, niewyraźny lub przytłumiony — o głosie.
Taki, który jest nieprzezroczysty — o szkle.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który stracił połysk i stał śę matowy.
Taki, który utracił intensywność barwy i sprawia wrażenie wypłowiałego.
Taki, który jest bezdźwięczny, niewyraźny lub przytłumiony — o głosie.
Taki, który jest nieprzezroczysty — o szkle.
zmatowiałegoForma przymiotnika „zmatowiały”, biernik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zmatowiały | niezmatowiałazmatowiała | zmatowiałe | niezmatowializmatowiali | zmatowiałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezmatowiałemuzmatowiałemu | niezmatowiałejzmatowiałej | niezmatowiałemuzmatowiałemu | niezmatowiałymzmatowiałym | niezmatowiałymzmatowiałym |
| Biernikkogo? co? | zmatowiałyniezmatowiałegoniezmatowiałyzmatowiałegoobecna forma | niezmatowiałązmatowiałą | zmatowiałe | niezmatowiałychzmatowiałych | niezmatowiałezmatowiałe |
| Narzędnikkim? czym? | zmatowiałym | zmatowiałą | zmatowiałym | niezmatowiałymizmatowiałymi | niezmatowiałymizmatowiałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zmatowiałym | zmatowiałej | zmatowiałym | zmatowiałych | zmatowiałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zmatowiałegoobecna forma | zmatowiałej | zmatowiałegoobecna forma | zmatowiałych | zmatowiałych |
| WołajnikTy... | zmatowiały | niezmatowiałazmatowiała | zmatowiałe | niezmatowializmatowiali | zmatowiałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zmatowiałego
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.