ZMATOWIAŁY
Taki, który stracił połysk i stał śę matowy.
Taki, który utracił intensywność barwy i sprawia wrażenie wypłowiałego.
Taki, który jest bezdźwięczny, niewyraźny lub przytłumiony — o głosie.
Taki, który jest nieprzezroczysty — o szkle.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który stracił połysk i stał śę matowy.
Taki, który utracił intensywność barwy i sprawia wrażenie wypłowiałego.
Taki, który jest bezdźwięczny, niewyraźny lub przytłumiony — o głosie.
Taki, który jest nieprzezroczysty — o szkle.
zmatowiałeForma przymiotnika „zmatowiały”, biernik, liczby mnogiej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zmatowiały | niezmatowiałazmatowiała | zmatowiałeobecna forma | niezmatowializmatowiali | zmatowiałeobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezmatowiałemuzmatowiałemu | niezmatowiałejzmatowiałej | niezmatowiałemuzmatowiałemu | niezmatowiałymzmatowiałym | niezmatowiałymzmatowiałym |
| Biernikkogo? co? | zmatowiałyniezmatowiałegoniezmatowiałyzmatowiałego | niezmatowiałązmatowiałą | zmatowiałeobecna forma | niezmatowiałychzmatowiałych | niezmatowiałezmatowiałeobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zmatowiałym | zmatowiałą | zmatowiałym | niezmatowiałymizmatowiałymi | niezmatowiałymizmatowiałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zmatowiałym | zmatowiałej | zmatowiałym | zmatowiałych | zmatowiałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zmatowiałego | zmatowiałej | zmatowiałego | zmatowiałych | zmatowiałych |
| WołajnikTy... | zmatowiały | niezmatowiałazmatowiała | zmatowiałeobecna forma | niezmatowializmatowiali | zmatowiałeobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zmatowiałe
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.