ZMARNIAŁY
Taki, który zmarniał — osłabł, zniszczał lub utracił dobrą kondycję; o roślinie: zwiędnięty.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który zmarniał — osłabł, zniszczał lub utracił dobrą kondycję; o roślinie: zwiędnięty.
zmarniałemuForma przymiotnika „zmarniały”, dajnik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zmarniały | niezmarniałazmarniała | zmarniałe | niezmarnializmarniali | zmarniałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezmarniałemuzmarniałemuobecna forma | niezmarniałejzmarniałej | niezmarniałemuzmarniałemuobecna forma | niezmarniałymzmarniałym | niezmarniałymzmarniałym |
| Biernikkogo? co? | zmarniałyniezmarniałegoniezmarniałyzmarniałego | niezmarniałązmarniałą | zmarniałe | niezmarniałychzmarniałych | niezmarniałezmarniałe |
| Narzędnikkim? czym? | zmarniałym | zmarniałą | zmarniałym | niezmarniałymizmarniałymi | niezmarniałymizmarniałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zmarniałym | zmarniałej | zmarniałym | zmarniałych | zmarniałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zmarniałego | zmarniałej | zmarniałego | zmarniałych | zmarniałych |
| WołajnikTy... | zmarniały | niezmarniałazmarniała | zmarniałe | niezmarnializmarniali | zmarniałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zmarniałemu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.