ZJAWA
Duch zmarłego, istota nadprzyrodzona ukazująca śę żywym, zwykle jako mglisty, przypominający człowieka kształt.
Coś, co jest wytworem wyobraźni, złudzeniem lub widzeniem sennym i budzi lęk; także powracająca natrętna myśl.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Duch zmarłego, istota nadprzyrodzona ukazująca śę żywym, zwykle jako mglisty, przypominający człowieka kształt.
Coś, co jest wytworem wyobraźni, złudzeniem lub widzeniem sennym i budzi lęk; także powracająca natrętna myśl.
zjawęForma rzeczownika „zjawa”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zjawa | zjawy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zjawie | zjawom |
| Biernikkogo? co? | zjawęobecna forma | zjawy |
| Narzędnikkim? czym? | zjawą | zjawami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zjawie | zjawach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zjawy | zjaw |
| WołajnikTy... | zjawo | zjawy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zjawę
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.