ZIĘBA
Ńewielki, barwnie upierzony ptak z rodziny łuszczaków o melodyjnym głosie, żyjący w lasach i parkach.
Dawny wyraz gwarowy używany w środowisku więziennym na określenie strażnika więziennego.
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ńewielki, barwnie upierzony ptak z rodziny łuszczaków o melodyjnym głosie, żyjący w lasach i parkach.
Dawny wyraz gwarowy używany w środowisku więziennym na określenie strażnika więziennego.
Nazwisko.
ziębąForma rzeczownika „zięba”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ziębazięba | Ziębowiezięby |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ziębie | ziębom |
| Biernikkogo? co? | ziębę | Ziębówzięby |
| Narzędnikkim? czym? | ziębąobecna forma | ziębami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ziębie | ziębach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zięby | Ziębówzięb |
| WołajnikTy... | ziębo | Ziębowiezięby |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ziębą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.