ZHULTAIĆ
Dawniej: rozhultaić śę, rozbisurmanić śę, rozpuścić śę, czyli stać śę hultajem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: rozhultaić śę, rozbisurmanić śę, rozpuścić śę, czyli stać śę hultajem.
zhultaiłemForma czasu przeszłego czasownika „zhultaić”, 1. osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski, aspekt dokonany.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Podstawowywezwanie / polecenie | - | zhultaj | - | zhultajmy | zhultajcie | - |
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Z -że / -żmocniejsze wezwanie | - | zhultajże | - | zhultajmyż | zhultajcież | - |
co było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zhultaiłemobecna forma | zhultaiłeś | zhultaił | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zhultaiłam | zhultaiłaś | zhultaiła | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zhultaiło | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zhultailiśmy | zhultailiście | zhultaili |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zhultaiłyśmy | zhultaiłyście | zhultaiły |
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zhultaiłbym | zhultaiłbyś | zhultaiłby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zhultaiłabym | zhultaiłabyś | zhultaiłaby | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zhultaiłoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zhultailibyśmy | zhultailibyście | zhultailiby |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zhultaiłybyśmy | zhultaiłybyście | zhultaiłyby |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Bezokolicznikco robić? | zhultaić |
| Imiesłów przysłówkowy uprzednizrobiwszy | zhultaiwszy |
| Forma bezosobowazrobiono | zhultajono |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zhultajenie | zhultajenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zhultajeniu | zhultajeniom |
| Biernikkogo? co? | zhultajenie | zhultajenia |
| Narzędnikkim? czym? | zhultajeniem | zhultajeniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zhultajeniu | zhultajeniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zhultajenia | zhultajeń |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńezhultajenie | ńezhultajenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezhultajeniu | ńezhultajeniom |
| Biernikkogo? co? | ńezhultajenie | ńezhultajenia |
| Narzędnikkim? czym? | ńezhultajeniem | ńezhultajeniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńezhultajeniu | ńezhultajeniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńezhultajenia | ńezhultajeń |
| WołajnikTy... | - | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zhultaiłem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.