ZGARBACIAŁY
Taki, który stał śę pochylony, zwykle wskutek starości, ciężkiej pracy lub długiego przebywania w niewygodnej pozycji bez ruchu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który stał śę pochylony, zwykle wskutek starości, ciężkiej pracy lub długiego przebywania w niewygodnej pozycji bez ruchu.
zgarbaciałemuForma przymiotnika „zgarbaciały”, dajnik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zgarbaciały | niezgarbaciałazgarbaciała | zgarbaciałe | niezgarbacializgarbaciali | zgarbaciałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezgarbaciałemuzgarbaciałemuobecna forma | niezgarbaciałejzgarbaciałej | niezgarbaciałemuzgarbaciałemuobecna forma | niezgarbaciałymzgarbaciałym | niezgarbaciałymzgarbaciałym |
| Biernikkogo? co? | zgarbaciałyniezgarbaciałegoniezgarbaciałyzgarbaciałego | niezgarbaciałązgarbaciałą | zgarbaciałe | niezgarbaciałychzgarbaciałych | niezgarbaciałezgarbaciałe |
| Narzędnikkim? czym? | zgarbaciałym | zgarbaciałą | zgarbaciałym | niezgarbaciałymizgarbaciałymi | niezgarbaciałymizgarbaciałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zgarbaciałym | zgarbaciałej | zgarbaciałym | zgarbaciałych | zgarbaciałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zgarbaciałego | zgarbaciałej | zgarbaciałego | zgarbaciałych | zgarbaciałych |
| WołajnikTy... | zgarbaciały | niezgarbaciałazgarbaciała | zgarbaciałe | niezgarbacializgarbaciali | zgarbaciałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zgarbaciałemu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.