Występuje w 1 słowniku

zezwolił

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma czasu przeszłego czasownika „zezwolić”, 3. osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski, aspekt dokonany.

ZEZWOLIĆ

  1. Oficjalnie zgodzić śę na coś, zwykle jako osoba lub instytucja mająca do tego uprawnienie; np. sąd zezwolił na publikację wizerunku.

  2. O prawie, zwyczaju lub innym przepisie: dopuszczać coś, uznawać to za dozwolone; np. ustawa zezwala na taką budowę.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 57 form tego słowa.

ZEZWOLIĆ

zezwoliłForma czasu przeszłego czasownika „zezwolić”, 3. osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski, aspekt dokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-zezwól-zezwólmyzezwólcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-zezwólże-zezwólmyżzezwólcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?zezwolić
Imiesłów przysłówkowy uprzednizrobiwszyzezwoliwszy
Forma bezosobowazrobionozezwolono

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: zezwolił

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.