ZEZWIERZĘCIAŁY
Taki, który zezwierzęciał: odznaczający śę okrucieństwem i pozbawiony ludzkich odruchów, ńecywilizowany.
Świadczący o czyimś zezwierzęceniu, właściwy komuś zezwierzęciałemu, ńecywilizowanemu i pozbawionemu ludzkich odruchów.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który zezwierzęciał: odznaczający śę okrucieństwem i pozbawiony ludzkich odruchów, ńecywilizowany.
Świadczący o czyimś zezwierzęceniu, właściwy komuś zezwierzęciałemu, ńecywilizowanemu i pozbawionemu ludzkich odruchów.
zezwierzęciałychForma przymiotnika „zezwierzęciały”, biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
Zobacz, w jakich słowach występuje: zezwierzęciałych
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.