ZESZKAPIAŁY
Potocznie o koniu: stary i zabiedzony.
Pogardliwie o człowieku: taki, który zniedołężniał.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie o koniu: stary i zabiedzony.
Pogardliwie o człowieku: taki, który zniedołężniał.
zeszkapiałemuForma przymiotnika „zeszkapiały”, dajnik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zeszkapiały | niezeszkapiałazeszkapiała | zeszkapiałe | niezeszkapializeszkapiali | zeszkapiałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezeszkapiałemuzeszkapiałemuobecna forma | niezeszkapiałejzeszkapiałej | niezeszkapiałemuzeszkapiałemuobecna forma | niezeszkapiałymzeszkapiałym | niezeszkapiałymzeszkapiałym |
| Biernikkogo? co? | zeszkapiałyniezeszkapiałegoniezeszkapiałyzeszkapiałego | niezeszkapiałązeszkapiałą | zeszkapiałe | niezeszkapiałychzeszkapiałych | niezeszkapiałezeszkapiałe |
| Narzędnikkim? czym? | zeszkapiałym | zeszkapiałą | zeszkapiałym | niezeszkapiałymizeszkapiałymi | niezeszkapiałymizeszkapiałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zeszkapiałym | zeszkapiałej | zeszkapiałym | zeszkapiałych | zeszkapiałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zeszkapiałego | zeszkapiałej | zeszkapiałego | zeszkapiałych | zeszkapiałych |
| WołajnikTy... | zeszkapiały | niezeszkapiałazeszkapiała | zeszkapiałe | niezeszkapializeszkapiali | zeszkapiałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zeszkapiałemu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.