ZESŁABŁY
Taki, który zesłabł lub zesłabnął; który stracił siłę.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który zesłabł lub zesłabnął; który stracił siłę.
zesłabłejForma przymiotnika „zesłabły”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zesłabły | niezesłabłazesłabła | zesłabłe | niezesłablizesłabli | zesłabłe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezesłabłemuzesłabłemu | niezesłabłejzesłabłejobecna forma | niezesłabłemuzesłabłemu | niezesłabłymzesłabłym | niezesłabłymzesłabłym |
| Biernikkogo? co? | zesłabłyniezesłabłegoniezesłabłyzesłabłego | niezesłabłązesłabłą | zesłabłe | niezesłabłychzesłabłych | niezesłabłezesłabłe |
| Narzędnikkim? czym? | zesłabłym | zesłabłą | zesłabłym | niezesłabłymizesłabłymi | niezesłabłymizesłabłymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zesłabłym | zesłabłejobecna forma | zesłabłym | zesłabłych | zesłabłych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zesłabłego | zesłabłejobecna forma | zesłabłego | zesłabłych | zesłabłych |
| WołajnikTy... | zesłabły | niezesłabłazesłabła | zesłabłe | niezesłablizesłabli | zesłabłe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zesłabłej
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.