ZDZIWACZEĆ
Stać śę dziwakiem; nabrać cech osoby ekscentrycznej, dziwacznej.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Stać śę dziwakiem; nabrać cech osoby ekscentrycznej, dziwacznej.
zdziwaczałybyścieForma trybu przypuszczającego czasownika „zdziwaczeć”, 2. osoba liczby mnogiej, aspekt dokonany.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Podstawowywezwanie / polecenie | - | zdziwaczej | - | zdziwaczejmy | zdziwaczejcie | - |
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Z -że / -żmocniejsze wezwanie | - | zdziwaczejże | - | zdziwaczejmyż | zdziwaczejcież | - |
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Forma osobowakto robi? | zdziwaczeję | zdziwaczejesz | zdziwaczeje | zdziwaczejemy | zdziwaczejecie | zdziwaczeją |
co było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zdziwaczałem | zdziwaczałeś | zdziwaczał | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zdziwaczałam | zdziwaczałaś | zdziwaczała | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zdziwaczało | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zdziwaczeliśmy | zdziwaczeliście | zdziwaczeli |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zdziwaczałyśmy | zdziwaczałyście | zdziwaczały |
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zdziwaczałbym | zdziwaczałbyś | zdziwaczałby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zdziwaczałabym | zdziwaczałabyś | zdziwaczałaby | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zdziwaczałoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zdziwaczelibyśmy | zdziwaczelibyście | zdziwaczeliby |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zdziwaczałybyśmy | zdziwaczałybyścieobecna forma | zdziwaczałyby |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Bezokolicznikco robić? | zdziwaczeć |
| Imiesłów przysłówkowy uprzednizrobiwszy | zdziwaczawszy |
| Forma bezosobowazrobiono | zdziwaczano |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdziwaczenie | zdziwaczenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zdziwaczeniu | zdziwaczeniom |
| Biernikkogo? co? | zdziwaczenie | zdziwaczenia |
| Narzędnikkim? czym? | zdziwaczeniem | zdziwaczeniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdziwaczeniu | zdziwaczeniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdziwaczenia | zdziwaczeń |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńezdziwaczenie | ńezdziwaczenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezdziwaczeniu | ńezdziwaczeniom |
| Biernikkogo? co? | ńezdziwaczenie | ńezdziwaczenia |
| Narzędnikkim? czym? | ńezdziwaczeniem | ńezdziwaczeniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńezdziwaczeniu | ńezdziwaczeniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńezdziwaczenia | ńezdziwaczeń |
| WołajnikTy... | - | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdziwaczałybyście
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.