ZDZIWACZAŁY
Taki, który zdziwaczał: ma przyzwyczajenia lub zachowania nietypowe, odbiegające od przyjętych norm i zwracające uwagę otoczenia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który zdziwaczał: ma przyzwyczajenia lub zachowania nietypowe, odbiegające od przyjętych norm i zwracające uwagę otoczenia.
zdziwaczałemuForma przymiotnika „zdziwaczały”, dajnik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdziwaczały | niezdziwaczałazdziwaczała | zdziwaczałe | niezdziwaczalizdziwaczali | zdziwaczałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezdziwaczałemuzdziwaczałemuobecna forma | niezdziwaczałejzdziwaczałej | niezdziwaczałemuzdziwaczałemuobecna forma | niezdziwaczałymzdziwaczałym | niezdziwaczałymzdziwaczałym |
| Biernikkogo? co? | zdziwaczałyniezdziwaczałegoniezdziwaczałyzdziwaczałego | niezdziwaczałązdziwaczałą | zdziwaczałe | niezdziwaczałychzdziwaczałych | niezdziwaczałezdziwaczałe |
| Narzędnikkim? czym? | zdziwaczałym | zdziwaczałą | zdziwaczałym | niezdziwaczałymizdziwaczałymi | niezdziwaczałymizdziwaczałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdziwaczałym | zdziwaczałej | zdziwaczałym | zdziwaczałych | zdziwaczałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdziwaczałego | zdziwaczałej | zdziwaczałego | zdziwaczałych | zdziwaczałych |
| WołajnikTy... | zdziwaczały | niezdziwaczałazdziwaczała | zdziwaczałe | niezdziwaczalizdziwaczali | zdziwaczałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdziwaczałemu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.