ZDYSZAŁY
Dawniej: taki, który śę zdyszał, czyli zmęczył śę i stracił oddech; zdyszany, zadyszany.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: taki, który śę zdyszał, czyli zmęczył śę i stracił oddech; zdyszany, zadyszany.
zdyszałymForma przymiotnika „zdyszały”, dajnik, liczby mnogiej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdyszały | niezdyszałazdyszała | zdyszałe | niezdyszalizdyszali | zdyszałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezdyszałemuzdyszałemu | niezdyszałejzdyszałej | niezdyszałemuzdyszałemu | niezdyszałymzdyszałymobecna forma | niezdyszałymzdyszałymobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zdyszałyniezdyszałegoniezdyszałyzdyszałego | niezdyszałązdyszałą | zdyszałe | niezdyszałychzdyszałych | niezdyszałezdyszałe |
| Narzędnikkim? czym? | zdyszałymobecna forma | zdyszałą | zdyszałymobecna forma | niezdyszałymizdyszałymi | niezdyszałymizdyszałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdyszałymobecna forma | zdyszałej | zdyszałymobecna forma | zdyszałych | zdyszałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdyszałego | zdyszałej | zdyszałego | zdyszałych | zdyszałych |
| WołajnikTy... | zdyszały | niezdyszałazdyszała | zdyszałe | niezdyszalizdyszali | zdyszałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdyszałym
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.