ZDUMIAŁY
Taki, który jest bardzo zdziwiony lub zaskoczony czymś.
Będący wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który jest bardzo zdziwiony lub zaskoczony czymś.
Będący wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia.
zdumiałychForma przymiotnika „zdumiały”, biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdumiały | niezdumiałazdumiała | zdumiałe | niezdumializdumiali | zdumiałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezdumiałemuzdumiałemu | niezdumiałejzdumiałej | niezdumiałemuzdumiałemu | niezdumiałymzdumiałym | niezdumiałymzdumiałym |
| Biernikkogo? co? | zdumiałyniezdumiałegoniezdumiałyzdumiałego | niezdumiałązdumiałą | zdumiałe | niezdumiałychzdumiałychobecna forma | niezdumiałezdumiałe |
| Narzędnikkim? czym? | zdumiałym | zdumiałą | zdumiałym | niezdumiałymizdumiałymi | niezdumiałymizdumiałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdumiałym | zdumiałej | zdumiałym | zdumiałychobecna forma | zdumiałychobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdumiałego | zdumiałej | zdumiałego | zdumiałychobecna forma | zdumiałychobecna forma |
| WołajnikTy... | zdumiały | niezdumiałazdumiała | zdumiałe | niezdumializdumiali | zdumiałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdumiałych
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.