ZDOBYCZ
To, co zostało zdobyte, zwłaszcza upolowana ofiara drapieżnika, myśliwego lub wędkarza.
To, co zostało uzyskane z trudnością albo w wyniku wyczerpującej walki bądź rywalizacji, np. zdobycz wojenna lub zdobycz bramkowa.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
To, co zostało zdobyte, zwłaszcza upolowana ofiara drapieżnika, myśliwego lub wędkarza.
To, co zostało uzyskane z trudnością albo w wyniku wyczerpującej walki bądź rywalizacji, np. zdobycz wojenna lub zdobycz bramkowa.
zdobycząForma rzeczownika „zdobycz”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdobycz | zdobycze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zdobyczy | zdobyczom |
| Biernikkogo? co? | zdobycz | zdobycze |
| Narzędnikkim? czym? | zdobycząobecna forma | zdobyczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdobyczy | zdobyczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdobyczy | zdobyczy |
| WołajnikTy... | zdobyczy | zdobycze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdobyczą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.