ZBYTNICA
Kobieta lekkich obyczajów, która zarabia nierządem na zbytki; także obraźliwe określenie takiej kobiety.
Kobieta, która lubi robić żarty i psikusy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta lekkich obyczajów, która zarabia nierządem na zbytki; także obraźliwe określenie takiej kobiety.
Kobieta, która lubi robić żarty i psikusy.
zbytnicąForma rzeczownika „zbytnica”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbytnica | zbytnice |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbytnicy | zbytnicom |
| Biernikkogo? co? | zbytnicę | zbytnice |
| Narzędnikkim? czym? | zbytnicąobecna forma | zbytnicami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbytnicy | zbytnicach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbytnicy | zbytnic |
| WołajnikTy... | zbytnico | zbytnice |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbytnicą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.