ZBIELAŁY
Taki, który stał śę całkiem biały, wcześniej ńe będąc białym.
O części ciała, zwłaszcza skórze: taki, który pobladł, stał śę ńenaturalnie jasny.
O włosach: taki, który stał śę siwy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który stał śę całkiem biały, wcześniej ńe będąc białym.
O części ciała, zwłaszcza skórze: taki, który pobladł, stał śę ńenaturalnie jasny.
O włosach: taki, który stał śę siwy.
zbielałegoForma przymiotnika „zbielały”, biernik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbielały | niezbielałazbielała | zbielałe | niezbielalizbielali | zbielałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezbielałemuzbielałemu | niezbielałejzbielałej | niezbielałemuzbielałemu | niezbielałymzbielałym | niezbielałymzbielałym |
| Biernikkogo? co? | zbielałyniezbielałegoniezbielałyzbielałegoobecna forma | niezbielałązbielałą | zbielałe | niezbielałychzbielałych | niezbielałezbielałe |
| Narzędnikkim? czym? | zbielałym | zbielałą | zbielałym | niezbielałymizbielałymi | niezbielałymizbielałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbielałym | zbielałej | zbielałym | zbielałych | zbielałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbielałegoobecna forma | zbielałej | zbielałegoobecna forma | zbielałych | zbielałych |
| WołajnikTy... | zbielały | niezbielałazbielała | zbielałe | niezbielalizbielali | zbielałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbielałego
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.