ZBEREŹNIK
Mężczyzna zachowujący śę bezwstydnie, który publicznie mówi lub robi rzeczy związane z seksualnością i w ten sposób gorszy innych; bezwstydnik, świntuch.
Przestarzale, przenośnie: ktoś posądzany o coś niecnego.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mężczyzna zachowujący śę bezwstydnie, który publicznie mówi lub robi rzeczy związane z seksualnością i w ten sposób gorszy innych; bezwstydnik, świntuch.
Przestarzale, przenośnie: ktoś posądzany o coś niecnego.
zbereźnikaForma rzeczownika „zbereźnik”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbereźnik | zbereźnicy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbereźnikowi | zbereźnikom |
| Biernikkogo? co? | zbereźnikaobecna forma | zbereźników |
| Narzędnikkim? czym? | zbereźnikiem | zbereźnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbereźniku | zbereźnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbereźnikaobecna forma | zbereźników |
| WołajnikTy... | zbereźniku | zbereźnicy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zbereźniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbereźnika
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.