ZBÓJ
Potocznie, z gniewem i niechęcią o mężczyźnie; także żartobliwie o łobuzie.
Człowiek godny pogardy; łajdak.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie, z gniewem i niechęcią o mężczyźnie; także żartobliwie o łobuzie.
Człowiek godny pogardy; łajdak.
zbójeForma rzeczownika „zbój”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbój | zbójeobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbójowi | zbójom |
| Biernikkogo? co? | zbója | zbójów |
| Narzędnikkim? czym? | zbójem | zbójami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbóju | zbójach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbója | zbójów |
| WołajnikTy... | zbóju | zbójeobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbóje
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.