ZAWISŁOŚĆ
Stan podlegania komuś lub zależności od kogoś albo od czegoś; bycie zawisłym.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Stan podlegania komuś lub zależności od kogoś albo od czegoś; bycie zawisłym.
zawisłościachForma rzeczownika „zawisłość”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zawisłość | zawisłości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zawisłości | zawisłościom |
| Biernikkogo? co? | zawisłość | zawisłości |
| Narzędnikkim? czym? | zawisłością | zawisłościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zawisłości | zawisłościachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | zawisłości | zawisłości |
| WołajnikTy... | zawisłości | zawisłości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zawisłościach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.