Występuje w 1 słowniku

zawiści

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „zawiść”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „zawiść”, dajnik / miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „zawiść”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „zawiść”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „zawiść”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

Forma osobowa czasownika „zawiścić”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

ZAWIŚĆ

  1. Uczucie silnej niechęci lub wrogości wobec osoby, której śę czegoś zazdrości, zwykle połączone z pragnieniem, by ta osoba utraciła to, co posiada.

  2. W staropolszczyźnie: nienawiść.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 6 form tego słowa.

ZAWIŚĆ

zawiściForma rzeczownika „zawiść”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: zawiści

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.