Występuje w 1 słowniku

zawiść

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „zawiść”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „zawiść”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma trybu rozkazującego czasownika „zawiścić”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

ZAWIŚĆ

  1. Uczucie silnej niechęci lub wrogości wobec osoby, której śę czegoś zazdrości, zwykle połączone z pragnieniem, by ta osoba utraciła to, co posiada.

  2. W staropolszczyźnie: nienawiść.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 6 form tego słowa.

ZAWIŚĆ

zawiśćForma rzeczownika „zawiść”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: zawiść

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.