ZAUŁEK
Wąska, krótka uliczka, zwykle biegnąca między budynkami i często pozbawiona wylotu.
Miejsce ukryte lub trudno dostępne.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Wąska, krótka uliczka, zwykle biegnąca między budynkami i często pozbawiona wylotu.
Miejsce ukryte lub trudno dostępne.
zaułekForma rzeczownika „zaułek”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaułekobecna forma | zaułki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaułkowi | zaułkom |
| Biernikkogo? co? | zaułekobecna forma | zaułki |
| Narzędnikkim? czym? | zaułkiem | zaułkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaułku | zaułkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zaułka | zaułków |
| WołajnikTy... | zaułku | zaułki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zaułek
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.