ZATRATA
Całkowity zanik czegoś, zwłaszcza wartości lub cech niematerialnych, takich jak sumienie, osobowość czy wiara.
Dawniej: zagłada, całkowite zńszczenie czegoś.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Całkowity zanik czegoś, zwłaszcza wartości lub cech niematerialnych, takich jak sumienie, osobowość czy wiara.
Dawniej: zagłada, całkowite zńszczenie czegoś.
zatratąForma rzeczownika „zatrata”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zatrata | zatraty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zatracie | zatratom |
| Biernikkogo? co? | zatratę | zatraty |
| Narzędnikkim? czym? | zatratąobecna forma | zatratami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zatracie | zatratach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zatraty | zatrat |
| WołajnikTy... | zatrato | zatraty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zatratą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.