ZASADNICZOŚĆ
Cecha osoby, która ściśle trzyma śę własnych zasad i wcześniejszych postanowień; pryncypialność.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby, która ściśle trzyma śę własnych zasad i wcześniejszych postanowień; pryncypialność.
zasadniczośćForma rzeczownika „zasadniczość”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zasadniczośćobecna forma | zasadniczości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zasadniczości | zasadniczościom |
| Biernikkogo? co? | zasadniczośćobecna forma | zasadniczości |
| Narzędnikkim? czym? | zasadniczością | zasadniczościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zasadniczości | zasadniczościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zasadniczości | zasadniczości |
| WołajnikTy... | zasadniczości | zasadniczości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zasadniczość
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.