ZASADŹCA
W średniowieczu osoba, która w imieniu feudała lub właściciela organizowała założenie nowego miasta albo wsi na prawie niemieckim, m.in. werbując osadników.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W średniowieczu osoba, która w imieniu feudała lub właściciela organizowała założenie nowego miasta albo wsi na prawie niemieckim, m.in. werbując osadników.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zasadźca | zasadźcy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zasadźcy | zasadźcom |
| Biernikkogo? co? | zasadźcę | zasadźców |
| Narzędnikkim? czym? | zasadźcą | zasadźcami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zasadźcy | zasadźcach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zasadźcy | zasadźców |
| WołajnikTy... | zasadźco | zasadźcy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zasadźce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.