ZARYĆ
Mocno zagłębić śę w miękkim lub sypkim podłożu po uderzeniu w ńe. Pocisk zarył w ziemi, a koła samochodu zaryły w śniegu.
Straciwszy równowagę, mocno uderzyć śę w coś twardego. Zaryć głową o kant stołu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mocno zagłębić śę w miękkim lub sypkim podłożu po uderzeniu w ńe. Pocisk zarył w ziemi, a koła samochodu zaryły w śniegu.
Straciwszy równowagę, mocno uderzyć śę w coś twardego. Zaryć głową o kant stołu.
zaryjmyżForma trybu rozkazującego czasownika „zaryć”, 1. osoba liczby mnogiej, aspekt dokonany.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Z -że / -żmocniejsze wezwanie | - | zaryjże | - | zaryjmyżobecna forma | zaryjcież | - |
co było?
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zaryłbym | zaryłbyś | zaryłby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zaryłabym | zaryłabyś | zaryłaby | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zaryłoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zarylibyśmy | zarylibyście | zaryliby |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zaryłybyśmy | zaryłybyście | zaryłyby |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zarycie | zarycia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaryciu | zaryciom |
| Biernikkogo? co? | zarycie | zarycia |
| Narzędnikkim? czym? | zaryciem | zaryciami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaryciu | zaryciach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zarycia | zaryć |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńezarycie | ńezarycia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezaryciu | ńezaryciom |
| Biernikkogo? co? | ńezarycie | ńezarycia |
| Narzędnikkim? czym? | ńezaryciem | ńezaryciami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńezaryciu | ńezaryciach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńezarycia | ńezaryć |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaryty | zaryta | zaryte | zaryci | zaryte |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zarytemu | zarytej | zarytemu | zarytym | zarytym |
| Biernikkogo? co? | zarytegozaryty | zarytą | zaryte | zarytych | zaryte |
| Narzędnikkim? czym? | zarytym | zarytą | zarytym | zarytymi | zarytymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zarytym | zarytej | zarytym | zarytych | zarytych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zarytego | zarytej | zarytego | zarytych | zarytych |
| WołajnikTy... | zaryty | zaryta | zaryte | zaryci | zaryte |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńezaryty | ńezaryta | ńezaryte | ńezaryci | ńezaryte |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezarytemu | ńezarytej | ńezarytemu | ńezarytym | ńezarytym |
| Biernikkogo? co? | ńezarytegońezaryty | ńezarytą | ńezaryte | ńezarytych | ńezaryte |
| Narzędnikkim? czym? | ńezarytym | ńezarytą | ńezarytym | ńezarytymi | ńezarytymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńezarytym | ńezarytej | ńezarytym | ńezarytych | ńezarytych |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńezarytego | ńezarytej | ńezarytego | ńezarytych | ńezarytych |
| WołajnikTy... | ńezaryty | ńezaryta | ńezaryte | ńezaryci | ńezaryte |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zaryjmyż
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.