ZAPRZAŃSTWO
Przest. pejor. rzeczownik rodzaju nijakiego oznaczający dopuszczenie śę zdrady lub wyparcie śę czegoś, np. ojczyzny, religii czy rodziny.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przest. pejor. rzeczownik rodzaju nijakiego oznaczający dopuszczenie śę zdrady lub wyparcie śę czegoś, np. ojczyzny, religii czy rodziny.
zaprzaństwoForma rzeczownika „zaprzaństwo”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaprzaństwoobecna forma | zaprzaństwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaprzaństwu | zaprzaństwom |
| Biernikkogo? co? | zaprzaństwoobecna forma | zaprzaństwa |
| Narzędnikkim? czym? | zaprzaństwem | zaprzaństwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaprzaństwie | zaprzaństwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zaprzaństwa | zaprzaństw |
| WołajnikTy... | zaprzaństwoobecna forma | zaprzaństwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zaprzaństwo
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.