ZAPRZANIEC
Osoba, która dopuściła śę zdrady lub sprzeniewierzyła śę wyznawanym wartościom, ideałom bądź wierze; odstępca lub odszczepieniec.
Osoba, która kogoś lub czegoś ńe uznaje za swoje.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która dopuściła śę zdrady lub sprzeniewierzyła śę wyznawanym wartościom, ideałom bądź wierze; odstępca lub odszczepieniec.
Osoba, która kogoś lub czegoś ńe uznaje za swoje.
zaprzańcaForma rzeczownika „zaprzaniec”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaprzaniec | zaprzańcy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaprzańcowi | zaprzańcom |
| Biernikkogo? co? | zaprzańcaobecna forma | zaprzańców |
| Narzędnikkim? czym? | zaprzańcem | zaprzańcami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaprzańcu | zaprzańcach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zaprzańcaobecna forma | zaprzańców |
| WołajnikTy... | zaprzańcuzaprzańcze | zaprzańcy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zaprzańce |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zaprzańca
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.