ZAŁATWIACZ
Osoba, która coś załatwia, zwykle sprawy urzędowe lub inne trudne do przeprowadzenia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która coś załatwia, zwykle sprawy urzędowe lub inne trudne do przeprowadzenia.
załatwiaczForma rzeczownika „załatwiacz”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | załatwiaczobecna forma | załatwiacze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | załatwiaczowi | załatwiaczom |
| Biernikkogo? co? | załatwiacza | załatwiaczówzałatwiaczy |
| Narzędnikkim? czym? | załatwiaczem | załatwiaczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | załatwiaczu | załatwiaczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | załatwiacza | załatwiaczówzałatwiaczy |
| WołajnikTy... | załatwiaczu | załatwiacze |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | załatwiacze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: załatwiacz
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.