ZŁOTOUSTY
Książkowo: taki, który pięknie i zrozumiale mówi, wyróżniając śę talentem oratorskim; krasomówczy.
Taki, który świadczy o pięknym, zrozumiałym wysławianiu śę mówcy, np. złotouste kazanie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Książkowo: taki, który pięknie i zrozumiale mówi, wyróżniając śę talentem oratorskim; krasomówczy.
Taki, który świadczy o pięknym, zrozumiałym wysławianiu śę mówcy, np. złotouste kazanie.
złotoustymForma przymiotnika „złotousty”, dajnik, liczby mnogiej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | złotousty | niezłotoustazłotousta | złotouste | niezłotouścizłotouści | złotouste |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezłotoustemuzłotoustemu | niezłotoustejzłotoustej | niezłotoustemuzłotoustemu | niezłotoustymzłotoustymobecna forma | niezłotoustymzłotoustymobecna forma |
| Biernikkogo? co? | złotoustyniezłotoustegoniezłotoustyzłotoustego | niezłotoustązłotoustą | złotouste | niezłotoustychzłotoustych | niezłotoustezłotouste |
| Narzędnikkim? czym? | złotoustymobecna forma | złotoustą | złotoustymobecna forma | niezłotoustymizłotoustymi | niezłotoustymizłotoustymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | złotoustymobecna forma | złotoustej | złotoustymobecna forma | złotoustych | złotoustych |
| Odchodnikod kogo? czego? | złotoustego | złotoustej | złotoustego | złotoustych | złotoustych |
| WołajnikTy... | złotousty | niezłotoustazłotousta | złotouste | niezłotouścizłotouści | złotouste |
Zobacz, w jakich słowach występuje: złotoustym
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.