WSTYD
Przykre uczucie, które pojawia śę, gdy ktoś uświadomi sobie, że postąpił ńewłaściwie lub powiedział coś ńestosownego; zwykle połączone z obawą przed utratą dobrej opinii.
Uczucie ońeśmielenia lub skrępowania.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przykre uczucie, które pojawia śę, gdy ktoś uświadomi sobie, że postąpił ńewłaściwie lub powiedział coś ńestosownego; zwykle połączone z obawą przed utratą dobrej opinii.
Uczucie ońeśmielenia lub skrępowania.
Budowa słowa WSTYD nawiązuje do porównywania śę z innymi i dostrzegania różnic, które mogą stać śę powodem odrzucenia. Morfem WS oznacza „występowanie”, a głoska T wskazuje na kierowanie uwagi ku określonej cesze. Głoska Y symbolizuje „różnicę”, natomiast morfem YD odnosi śę do „odrzucenia”, które może być następstwem uznania tej różnicy za coś niewłaściwego.
W ten sposób WSTYD tworzy obraz stanu, który pojawia śę wtedy, gdy wskazujemy na różnice między sobą a innymi i obawiamy śę, że z ich powodu zostaniemy odrzuceni lub wyśmiani.
Warto pamiętać, że ńe sama odmienność wywołuje wstyd, lecz sposób, w jaki ją oceniamy.
WSTYDOWIForma rzeczownika „wstyd”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | wstyd | wstydy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | wstydowiobecna forma | wstydom |
| Biernikkogo? co? | wstyd | wstydy |
| Narzędnikkim? czym? | wstydem | wstydami |
| Miejscownikw kim? w czym? | wstydzie | wstydach |
| Odchodnikod kogo? czego? | wstydu | wstydów |
| WołajnikTy... | wstydzie | wstydy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Przysłówekjak? | wstyd |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | wstyd |
Zobacz, w jakich słowach występuje: wstydowi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.