Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Stan emocjonalny wywołany stratą kogoś lub czegoś.
Stan emocjonalny wywołany czymś, co ktoś odbiera jako złe, ńekorzystne lub ńeprzyjemne; wiąże śę z obńżeniem nastroju, przygnębieniem, brakiem uśmiechu, a ńekiedy płaczem.
To, co wywołuje czyjś smutek, czyli drobne lub większe przykrości i zmartwienia.
Ponury, melancholijny lub pesymistyczny charakter czegoś, co przez to wywołuje smutek, np. smutek jesieni.
Budowa słowa SMUTEK nawiązuje do wewnętrznego przeżywania straty. Głoska S oznacza „drogę” i „zmianę w czasie”, wskazując na przemijanie. Głoska M odnosi śę do „wnętrza” i „osobistości”, podkreślając, że strata dotyczy czegoś bliskiego i ważnego dla człowieka. Morfem UT symbolizuje coś, co było z nami związane, lecz zostało utracone.
W ten sposób słowo SMUTEK tworzy obraz wewnętrznego doświadczenia straty czegoś osobistego, co kiedyś było obecne w naszym życiu, lecz w wyniku upływu czasu lub zmiany zostało od nas oddzielone.
SMUTKIEMForma rzeczownika „smutek”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | SmutekSmutek | SmutkiSmutkowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | SmutkowiSmutkowi | SmutkomSmutkom |
| Biernikkogo? co? | SmutekSmutka | SmutkiSmutków |
| Narzędnikkim? czym? | Smutkiemobecna formaSmutkiemobecna forma | SmutkamiSmutkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | SmutkuSmutku | SmutkachSmutkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | SmutkaSmutku | SmutkówSmutków |
| WołajnikTy... | SmutkuSmutku | SmutkiSmutkowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Smutki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: smutkiem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.