RZEKA
Naturalny, większy ciek wodny płynący stale albo okresowo, zasilany przez potoki, źródła, jeziora lub mokradła, uchodzący do morza, innej rzeki albo jeziora.
Duża ilość cieczy albo obiektów poruszających śę ńeprzerwanym strumieniem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Naturalny, większy ciek wodny płynący stale albo okresowo, zasilany przez potoki, źródła, jeziora lub mokradła, uchodzący do morza, innej rzeki albo jeziora.
Duża ilość cieczy albo obiektów poruszających śę ńeprzerwanym strumieniem.
Rzeka płynie w określonym kierunku. Ustawia także kierunek przepływu wszystkiemu, co do niej trafia, prowadząc to zgodnie z własnym nurtem.
RZECEForma rzeczownika „rzeka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | rzeka | rzeki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | rzeceobecna forma | rzekom |
| Biernikkogo? co? | rzekę | rzeki |
| Narzędnikkim? czym? | rzeką | rzekami |
| Miejscownikw kim? w czym? | rzeceobecna forma | rzekach |
| Odchodnikod kogo? czego? | rzeki | rzek |
| WołajnikTy... | rzeko | rzeki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: rzece
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
Aby dodać komentarz ZALOGUJ ŚĘ albo ZAREJESTRUJ.
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.